HI, IK BEN HUUB
Fotografie gaat voor mij niet alleen over wat je ziet, maar vooral over wat je voelt.
Mijn naam is Huub Keulers en ben professioneel fotograaf. Samen met mijn vrouw Lorette en onze Border Collie Murphy woon ik in Elsloo (Limburg). Ik ben emand die graag kijkt, observeert en nieuwsgierig is naar de wereld om zich heen. Wat mij in fotografie het meest fascineert, zijn mensen. Hun emoties, hun verhalen, hun gedrevenheid en de kleine, vaak onopgemerkte momenten die zoveel kunnen vertellen.
Of ik nu langs een sportveld sta, door de straten van een onbekende stad wandel, mensen in hun werkomgeving fotografeer of de bijzondere band tussen mens en hond vastleg: ik zoek altijd naar dat ene moment waarop een foto meer wordt dan alleen een afbeelding.
NIEUWSGIERIGHEID ALS DRIJFVEER
Ik geloof dat een goede foto begint met oprechte belangstelling. Belangstelling voor mensen, voor hun omgeving en voor wat hen bezighoudt. Daarom neem ik graag de tijd om te observeren. Niet alles hoeft geregisseerd te worden. Juist wanneer mensen zichzelf kunnen zijn, ontstaan vaak de mooiste beelden. Soms is dat een uitbundige emotie, soms een klein gebaar of een vluchtige blik. Momenten die misschien maar een fractie van een seconde duren, maar die door fotografie een blijvende betekenis krijgen.
MEER DAN ALLEEN EEN MOOI BEELD
In mijn werk zoek ik voortdurend naar de combinatie van inhoud, emotie en esthetiek. Een foto mag mooi zijn, maar moet voor mij ook iets vertellen, een vraag oproepen of de kijker even laten stilstaan. Die overtuiging vormt de rode draad in mijn sportfotografie, documentaire fotografie, bedrijfsreportages en persoonlijke projecten. Ik blijf mezelf uitdagen om anders te kijken, nieuwe technieken te ontdekken en mijn eigen fotografische grenzen te verleggen. Want hoe langer ik fotografeer, hoe meer ik besef dat er nog ontzettend veel te ontdekken valt.
WAT ME BLIJFT INSPIREREN
Het bijzondere aan fotografie vind ik dat je nooit precies weet wat je gaat tegenkomen. Iedere ontmoeting, iedere opdracht en iedere wandeling kan iets onverwachts opleveren. En misschien is dat wel wat mij het meest aanspreekt: de mogelijkheid om iets alledaags op een bijzondere manier zichtbaar te maken.
Uiteindelijk hoop ik met mijn foto’s niet alleen te laten zien hoe de wereld eruitziet, maar vooral iets over die wereld en de mensen erin te vertellen.
EN IK LORETTE
Nadat we in 2001, onze trouwe viervoeter Boy, mijn tweede beste maatje en supersterke rakker, op 19-jarige leeftijd moesten laten inslapen, hadden Huub en ik de bewuste keuze gemaakt geen hond meer te nemen. Maar uiteindelijk begon het toch weer flink te kriebelen. Dus hebben we sinds medio 202o een prachtige Border collie rue die luistert naar de naam ‘Murphy’. Een heerlijke hond die ons goed bezighoudt.
Van Murphy hebben we ondertussen een arsenaal aan foto’s. Het is één van onze grootste drijfveren om een hond te fotograferen zoals hij werkelijk is, het liefst in een natuurlijke omgeving. Soms in en soms zonder de aanwezigheid van zijn baasje. Belangrijk is dat de hond zich ook echt op z’n gemak voelt. Alleen dan kunnen foto’s worden gemaakt die zijn karakter uitstralen.
